Jan De Campenaere (1975) startte met het schrijven van nummers toen hij 15 was, ook speelde hij in verschillende schoolbandjes.. In 1999 begon hij op te treden als soloartiest onder de naam Venus In Flames, hij gebruikte zijn stem en akoestische gitaar. Venus In Flames werd geselecteerd door Studio Brussel om op te treden op debuutrock, na dit optreden veel optredens en radiosessies volgden. He heilige jaar 2000 was voor Venus In Flames zeker een gezegend jaar. Jan won de bronzen Medaille op de Humo's Rock Rally, pers en publiek waren zeer enthousiast over de zanger en zijn nummers. Zijn stijl gaat in de richting van Elliott Smith, Jeff Buckley, Nick Drake en Neil Young. In 2001 begon Jan op te treden met een nieuw opgerichte band, na twee jaar en zestig concerten en support acts voor oa My Morning Jacket, Arid, Laïs, Novastar en Stereophonics was het tijd om een eerste CD uit te brengen. Venus In Flames kwam met zijn eerste EP (met 4 songs) op het nieuwe Lipstick Notes label, dit was 18 juni 2001. De eerste single "Cynthia's Gone" ging direckt naar de grotere radiostations. De tweede single "SafeHaven" werd in oktober 2001 uitgebracht en deed het ook zeer goed, beide singles klommen in de charts en er was al een breed publiek te vinden voor Venus In Flames.